CARNAVALES DE CÁDIZ

Nestas noites de certa vixilia, case insomnio, adoito acender a televisión para ver se remato canso. Entón fago un zapeo vertixinoso, circular, por todas as cadeas: non quero saber que poñen, só pretendo acumular imaxes inconexas. Pero, cando chega o mes de febreiro, sempre fago unha parada involuntaria en Canal Sur. Alí retransmiten durante horas os Carnavales de Cádiz desde o teatro Manuel de Falla. Probas, semifinais, finais, tipos, chirigotas, comparsas, coros, cuartetos (de tres ou de cinco persoas), parodias. Música, pasodobles, tangos, cuplés. Eu distingo pouco os xéneros, menos o intríngulis do asunto e ás veces nin siquera entendo as letras, pronunciadas a berros en un caitano endiañado. Non son capaz de entender como podo ficar diante do televisor vendo o espectáculo. E menos eu, que detesto os entroidos, os disfraces, as máscaras. Reflexiono ás veces, mentres miro o televisor coma un parvo, absorto ante o entusiasmo, as risas, o humor macabro e terrorífico destes homes (porque mulleres hai ben poucas: mundo machista que perdura, por pouco tempo, espero). Pero non chego a conclusión algunha. Gústame e nada máis. Teño que confesalo abertamente: gústanme os Carnavales de Cádiz. Nono entendo.
[Chirigota Los Prejubilados, Cádiz 2007]

NACER EN LUGO

Esta noticia rechama: "Sólo en Vigo hay más nacimientos que en toda la provincia de Lugo -los 2.646 niños nacidos en esta ciudad superan a los 2.044 registrados en la totalidad de los 67 ayuntamientos lucenses". Non tanto polo que atingue á cidade, esperable, senón pola imparable costa abaixo (ou máis ben éxodo cara a costa) do interior de Galicia. Seguimos pendentes de que un tren (veloz) chegue desde o centro e desde o continente para comunicármonos co mundo, pero seguimos sen comunicarmonos entre nós. Mentres agardamos por Mr. Marshall, que ha pasar coma unha cometa para unir Madrid ou Lisboa con Vigo, Santiago e Coruña, Ourense mediante, os pobos e vilas da Galicia interior seguen a esmorecer paseniño, ata desapareceren definitivamente ou converterense en parques temáticos da ruralidade galaica contemplada desde a metrópole. E o signo dos tempos. Completamente irremediable.

[Tim Hawkinson, Balloon Self-Portrait, 1993]

OGAIÁS

A noticia do Faro de Vigo hoxe sobre as visitas ao MARCO, máis numerosas cás do CGAC, pode pasar por afirmación de orgullo localista, pero pode tamén alertar sobre o éxito da Cidade da Cultura. Non asombra que unhas 75.000 persoas visiten o MARCO nunha cidade de 300.000 habitantes e outros tantos nas bisbarras máis ou menos lonxanas. O que parece máis raro é que haxa 55.000 que vaian ata Bonaval ver o CGAC santiagués tendo en toda circunscripción compostelana non máis alá de 150.000 habitantes. Con esta obviedade estadística, cánta xente pode ir ver, agás expectación inicial, a Cidade da Cultura? Santiago queda no medio de Galicia (outra obviedade), pero non sei se poderá atraer a súa forza centrípeta as forzas decididamente centrífugas de Galicia, cara á Coruña e cara ás Rías Baixas. Bugallo (Sánchez) fai esforzos sobrehumáns para explicalo e xustificalo: vaille rentar en Santiago, pero fóra do Castiñeiriño, san Lázaro ou a Rocha poucos poden darlle creto.
[Emotor, Tim Hawkinson, 2000]

PUBLICIDADE A ESGALLA

[Mencer en Vilalba, Eduardo Baamonde, 2006]

A publicidade institucional, sexa nas beiras das estradas, nas fachadas dos edificios, nos xornais, ou nos programas de radio, é escandalosa. Unha cousa é recomendar, advertir ou sinalar riscos á poboación sobre un asunto, o que podería formar parte dunha certa pedagoxía política, outra moi distinta é a de informar ou resaltar que a responsabilidade sobre unha obra ou sobre un proxecto é de quen é. Os cargos públicos ocupan ese lugar precisamente para cumplir co que lle esiximos e mandamos: por tanto, saír (exhibirse máis ben) en todos estes lugares decindo que están traballando é unha redundancia que non tería importancia de non mediar miles e miles de euros de publicidade. Sería importante que, polo menos, o goberno da Xunta de Galicia tratase de cumplir canto antes aquel fermoso párrafo do seu acordo de goberno:

"O Goberno galego promoverá unha Lei de publicidade institucional que circunscriba a actividade publicitaria dos poderes públicos galegos a fins estritos de servizo público, elimine a publicidade institucional con fins propagandísticos e garanta a adxudicación obxectiva e transparente dos contratos publicitarios da administración galega".

S.O.S. CÍRCULO LÍTICO DA MOURELA (AS PONTES)

La Voz de Galicia informou hai tempo do achádego: hoxe está máis perta a posibilidade de que desapareza coa construcción da autoestrada entre Vilalba e Ferrol.
El Laboratorio de Investigaciones Arqueológicas (LIA) de As Pontes, impulsado por el Ayuntamiento, busca un círculo de piedras construido por el hombre hace entre 4.000 y 5.000 años, catalogado por Federico Maciñeira a principios del siglo XX y que se daba por destruido y desaparecido. Las excavaciones, las primeras, por cierto, que se realizan en territorio de As Pontes en la última década, están dando buenos resultados pues han sacado a la luz el perímetro del antiguo anillo lítico en el yacimiento de A Mourela, muy conocido en el ámbito de la arqueología, según fuentes consultadas. Conocido, pero nunca explorado, fundamentalmente porque, como se apuntó, se daba por desaparecido.
Sin embargo, las exploraciones impulsadas por el Concello pontés han demostrado que el círculo lítico catalogado por Maciñeira sigue allí, en una zona ocupada por una torreta de alta tensión y por el polígono industrial de Os Airíos. Y pronto sucumbirá bajo las obras de construcción de un nuevo tramo de la autovía de Vilalba, el que unirá As Pontes con Cabreiros, según consta en el proyecto de trazado.
Bajo toneladas de asfalto y tierra quedará enterrada una estructura considerada única en Galicia por sus enormes dimensiones -21 metros de diámetro- como lo es también el yacimiento de A Mourela, por su singularidad, en el que se asienta el círculo lítico.
Máis información en http://www.amigus.org/mourela.php
Ilustración: Hugo Arias.

CONTO OS DÍAS

Vexo o Lido, vexo Chioggia

tamén vexo a Giudecca

vexo a Ponte de Rialto

camiño da miña terra.

ONDE ESTABAS TI NO 77?

O diario La Repubblica amosa esta foto para que os lectores poidan recoñecerse. Acaso alguén estivo nesta asamblea da Universidade de Roma?Onde estabas ti no 77?