Caxigalines nella Reguera'l Campizu

17 gennaio 2008

PENÚLTIMO CAPÍTULO, TACHÁN, TACHÁN


Unha das esceas máis eróticas, incandescentes e húmidas da blogonovela: para xogar só co rato.

8 commenti:

apicultor ha detto...

Desculpará que non lle seguise a serie. Agora entrei levado polo reclamo en cor e levei -síntoo pola súa parente- unha decepción: só notei a humidade da ducha, quizais o incandescente do tostador de pan, pero de erótico, non notei nadiña. Tal vez é que non lin ben que son demasiado afeccionado ao hardcore.

apicultor ha detto...

... ou que son demasiado...

arume dos piñeiros ha detto...

Fágase mirar.

apicultor ha detto...

Non se enfade, ho.

arume dos piñeiros ha detto...

Nada máis lonxe, mon ami. A mín tamén me vai o jarcor: a próxima creo que vai para fodemillo, que, por certo, está varado.

peke ha detto...

Estou esperando a que remate para lela enteira. Non me gusta ler a cachos.

apicultor ha detto...

Pois xa que é tan entendido en jarcor, podiame dar algunhas suxestións para poder moverme con soltura en tan proceloso océano. É que eu quedei estancado nos oitenta coa sen par Ginger Lynn.

apicultor ha detto...

Xa vexo que non me quere guiar desinteresadamente por ese ignoto mundo do jarcor. Qué lle imos facer. Eu pensei que vostede tiña vocación docente (e indecente).